మన ప్రాచీన భారతదేశంలో రాజు అంటే కేవలం రాజకీయ పాలకుడు మాత్రమే కాదు.
రాజు అనేవాడు ధర్మాన్ని రక్షించే దైవ స్వరూపుడు.
దక్షిణ భారతదేశ చరిత్రలో సువర్ణాధ్యాయాన్ని లిఖించిన పల్లవ వంశం, తమ పాలనను కేవలం అధికారంగా కాకుండా సనాతన ధర్మాన్ని కాపాడే పవిత్ర బాధ్యతగా భావించారు.
ఈ వ్యాసంలో,
-
పల్లవులు తమ వంశాన్ని బ్రహ్మదేవుడితో ఎలా ముడిపెట్టారో
-
వారు వేద ధర్మాన్ని ఎలా ఆచరించారో
-
ఎందుకు వారు నిజమైన రాజర్షులు అనిపించుకున్నారో
వివరంగా తెలుసుకుందాం.
1. బ్రహ్మదేవుని వారసులు: ఋషులు మరియు వీరుల కలయిక


సాధారణంగా రాజవంశాలు తమ మూలాలను పూర్వపు రాజుల వరకు మాత్రమే తీసుకెళ్తాయి.
కానీ పల్లవులు మాత్రం తమ వంశ మూలాలు ఆధ్యాత్మికమైనవని గర్వంగా ప్రకటించారు.
పల్లవ రాగి రేకుల శాసనాలు (Copper-plate charters) వారి వంశవృక్షాన్ని:
శ్రీమహావిష్ణువు → బ్రహ్మదేవుడు → ఋషులు → వీరులు → పల్లవ రాజులు
అని వివరిస్తాయి.
వెలూర్ పాళయం శాసనాల ప్రకారం:
-
విష్ణువు నుండి బ్రహ్మ
-
బ్రహ్మ నుండి అంగీరసుడు
-
అంగీరసుడు నుండి బృహస్పతి
-
బృహస్పతి నుండి సంయు
-
సంయు నుండి మహర్షి భరద్వాజుడు
ఈ ఋషి పరంపర:
-
ద్రోణాచార్యుడు
-
అశ్వత్థామ
వరకు కొనసాగింది.
అశ్వత్థామ వంశంలోనే “పల్లవ” అనే రాజు జన్మించాడని, అతని పేరుమీదే పల్లవ వంశం ఏర్పడిందని చరిత్ర చెబుతోంది.
👉 దీనివల్ల పల్లవులు:
-
బ్రహ్మతేజస్సు (ఆధ్యాత్మిక శక్తి)
-
క్షాత్రవీర్యం (యుద్ధ పటిమ)
రెండింటినీ సమన్వయంగా కలిగి ఉన్నవారని తెలుస్తుంది.
2. భరద్వాజ గోత్రం: ఋషి పరంపరను వీడని రాజులు








